HAK EDEREK - RIDVAN DİLMEN/MİLLİYET
Futbolda inanmadığım bir cümle vardır; gönüllerin şampiyonu. Hiç öyle bir şey yoktur. Sivas takımı için bu söylendi geçen sene. Geçen yıl başarılı bir takımdı, gönüllerin şampiyonu değil. Bu yıl da şampiyonluğu hak eden bir takım var.
Geçen yıl büyük maçları kaybetmişlerdi. Bu yıl kazanıyorlar. Her geçen yıla göre daha organizeler. Başarılı bir teknik adamları, başarılı bir başkanları var.
Önce doğru transfer politikası uyguladılar. Devre arasında bir iki rötuş yaptılar. Karşılığını da alıyorlar. Kadro yapısına göre de taktik uyguluyor hoca. İyi bir kaleciye sahipler. Savunma çok iyi. Hepsi topu bilen, atletik ve kuvvetli oyuncular. Orta sahaya Murat Erdoğan’ı alarak önemli bir açıklarını kapattılar. Gelişim kaydeden İbrahim, Sezer ve Murat üçlüsü ile geçen yıla göre pas yüzdelerini bir hayli artırdılar. Önlerinde ceza alanına iyi koşu yapan Tum ve Musa bulunuyor. Tabii arkadaki 10 oyuncuyu çok rahatlatan bir Mehmet Yıldız. Mehmet dün müthiş oynadı. 4-3-3 oynayan Trabzon’un hatalarını çok iyi değerlendirdiler. Savunması olmayan Alanzinho (sonra Umut), ters tarafta oynayan Yattara, Sivas’ın iki bekini hiç kovalamadı. Zaten iki golü de bu iki bek attı. Trabzon takımı golü yedikten sonra maçı bıraktı. Rakibinin bütün planlarına ayak uydurdu ve skora razı oldu.
Sivasspor’da hocasından, taraftarına, başkanından oyuncusuna hatta top toplayıcısına kadar herkes şampiyonluk için tam konsantre olmuş. Düşünün ikinci golün asistini bile top toplayıcı yapıyor. Kısacası ben Sivasspor’a dün hayran kaldım.
Net bir skor alan Sivas takımı maçı fazlasıyla hak ederek, Eskişehir - Beşikaş maçını beklemeye başladı.

Sivas zorlanmadı - ÖMER ÜRÜNDÜL/SABAH
Sivasspor ligin zirvesini çok yakından ilgilendiren kritik maçı beklenenin aksine çok rahat ve farklı bir skorla kazandı.
Maça arzulu ve tempolu başlayan Sivas, erken bir skor avantajı elde etti. Takımın yapısına uygun alışılmış kontrol futbolu için istenen ortam yakalanmıştı. Geride Bilica'nın yönetiminde, orta saha-defans bütünleşmesi ile alan daraltan savunma kurgusu tam randımanla görevini yapıyordu. Dengeli ataklarla da hücuma çıkıyorlardı. Orta sahanın biraz ilerisinde kazanılan taç atışında Trabzon savunmasının uyumasıyla ikinci gol de gelince, Sivas çok rahatladı. Devre sonuna kadar oyunu geride kabul edip garantili defans kurgusu oluştururken, karşı alandaki genişliği değerlendirebilmek için de fırsat kolladılar.
İkinci yarı başında da üçüncü gol gelince artık iş bitmişti. Seyircisi ile bütünleşip iyice moral depolayan Sivas, rakibine pozisyon vermeden ve kontratak girişimlerini ihmal etmeden maçı rahatlıkla üç puanla noktaladı.
Sezer'in ilk iki golde katkıları vardı. Uzun sakatlık döneminde takımını yalnız bırakan Hayrettin'in ne kadar önemli bir oyuncu olduğu dün iyice belgelendi. Hem kendi görevini yerine getirdi hem de ilk golün asistini yapıp bir de gol attı. Bilica'ya ise her maç övgüler yağdırıyoruz, dün de mükemmeldi. Yanında da kim oynarsa oynasın, başarılı oluyor. Dünkü Diallo örneği gibi... Öte yandan Bülent Uygun'un yaptığı ilk iki değişikliği hiç mantığım almadı.

TRABZON HAVLU ATTI
Dün Trabzonspor her yönüyle çok kötü bir saha içi görüntüsü sergiledi. Takım savunmaları ciddi arızalar içindeydi. Hücum güçleri de hemen hemen sıfırdı. Ersun Yanal'ın takım tertibi yanlıştı. Böyle zor bir deplasmana çıkıyorsun, ileri uçta üç tane devamlılığı ve defansif özelliği olmayan oyuncu birarada. 4-3-3 düzeninde ileri üçlünün kenarlarında Yattara ve Alanzinho var. Defansif özellikleri çok yetersiz. Sivas'ın sol beki Hayrettin bir gol attı, bir tane de attırdı. Sağ bek Abdurrahman da gol attı. Bu tablo herşeyi anlatıyor. Trabzon, bu yenilgiyle lige havlu attı.
Hakem Cüneyt Çakır yüksek konsantrasyonu ve doğru yorumlarıyla az hatalı başarılı bir yönetim gösterdi.

Sivas hak etti - İSKENDER GÜNEN/SABAH
Trabzonspor için şampiyonlukta var olma maçıydı. Ama dünkü görüntüsü bunun tam tersiydi. Gerek Ersun Yanal gerekse oyuncular kendileri için çok önemli olan bu maça iyi hazırlanmamışlar. Önce teknik direktör Ersun Yanal'dan başlayalım. Sivasspor gibi mücadele gücü yüksek ve takım savunması çok iyi olan bir rakibe karşı Yattara-Gökhan Ünal-Alanzinho ve Colman gibi oyunun savunma tarafında hiç olmayan futbolcularla sahaya çıkmak bir bakıma harakiri yapmak değil mi?
İlk yarıda Sivasspor'un iki golü bu söylediklerimizi doğrular nitelikteydi. Trabzonsporlu futbolcuların da gerek mental, gerekse fiziksel anlamda bu maça iyi hazırlandıklarını söylemek çok zor. Savunmada Egemen ve Song maç boyunca yokları oynadılar. Serkan Balcı oyundan çıkana kadar zaten sahada görünmedi. Yenilen üçüncü golde de hatası büyüktü. Cale gibi her zamanki gibi! Orta saha için bu maçta söylenecek hiçbir sözümüz yok. Colman aldığı bütün toplarda dribling yapma hevesinden vazgeçmedi. Ve bu topların çoğunu da kaybetti. Selçuk ise ne savunmaya yardımcı oldu, ne de ofansif anlamda katkı yapabildi.

YÜREKLİ FUTBOLCULAR...
Yattara rakibin sertliği karşısında etkisiz kaldı. Alanzinho için ise fazla söze gerek yok! 28. dakikada oyundan alınışı zaten herşeyi gösteriyor. İkinci yarıda yapılan değişikliklerin de bir takım kimliğinden uzak Trabzonspor'a bir şey getirmesi olanaksızdı.
Gelelim Sivasspor'a... Böylesi yürekli bir futbolcu topluluğunu kutlamak gerekir. Takım birlikteliğinin ne kadar önemli olduğunu bu maçta da gösterdiler. Saha içi yardımlaşmaları mücadele güçleri üst düzeyde bir takım. Bütün oyuncular (yedekler de dahil) elinden geldiğince takıma katkı yapmaya çalışıyorlar. Örneğin 85. dakikada Sivasspor 3-0 önde olmasına rağmen oyuna giren Kamanan, Tayfun'u kendi korner çizgisine kadar kovaladı.
Ligin bitmesine 5 maç kala Sivasspor'un aldığı 3 puanla şampiyonluk yarışında öne geçtiğini söylersek, yanlış söylemiş olmayız.
İşin de gerçeği bu...

Rüya gerçek mi oluyor? - Ahmet Çakar/Sabah

Dünkü Trabzon galibiyetinden sonra Sivasspor hala "Biz şampiyon olamayız" derse, yöneticilerine de başkanına da hatta Bülent Uygun'a da herkes güler. İç sahada Trabzon'u yendiler, G.Saray'ı yendiler, F.Bahçe'yi yendiler. Beşiktaş'a da yenilmediler.
Futbol tarihimizde belki de bir ilki yaşamamıza haftalar kaldı. Sivas klasik futbolunu oynuyor ama haftalardır iyi oynamıyorlardı. Ancak dün ilk 20 dakikadaki goller her şeyi bitiriverdi. İşin tuhafı, Sivas'ın attığı 3 golün ikisini sağ ve sol kanat savunmacılarının kaydetmiş olması. Demek ki, Trabzon forveti ve orta sahası oyun disiplininden uzak ve rakiplerini kovalamıyorlar. Yattara'nın adam kovalamadığını ve disiplin anlayışını biliniyor. Alanzinho da çıkana kadar sanki halı sahada oynuyor gibiydi. Durum böyle olunca Trabzon ilk 20 dakikada belki de şampiyonluğa veda ediverdi. Murat Erdoğan ilk yarıda o kadar rahat ve organizatör rolüyle oynadı ki, herhalde Sivas pek az Süper Lig takımına karşı böylesine rahat oynamıştır. 'Tecrübeli Song' diyoruz, 'İyi defans oyuncusudur' diyoruz; ama ne o, ne de Egemen Mehmet Yıldız ile baş edebildiler. Mehmet istediği her şeyi yaptı.

TRABZON YOKTU!
Defansif anlamda da baktığınız vakit Sivas yine bildiğimiz gibi. Topun olduğu yerde bol oyuncuyla çoğalıyorlar, alanı daraltıp rakibe pozisyon imkanı pek vermiyorlar. Herhalde Bülent Uygun maçtan önce oyuncularına ne dediyse sahada harfiyen yerine getirilmiştir. Tabii her şeyin tıkır tıkır işlemesinde de Trabzon'un futbolu daha doğrusu futbolsuzluğu başrolü oynadı.
Sonuç olarak Trabzon bizce şampiyonluk şansını dün kaybetti. Sivas ise şampiyonluğu hele hele ilk ikiyi büyük oranda elde etmiş gibi görünüyor.
Merkez Hakem Komitesi Cüneyt Çakır'a teşekkür etmeli. Çok ama çok önemli bir maçı çok soğukkanlı, çok başarılı ve çok objektif yönetti. Hata yapmadı mı? Tabiki yaptı. Hatta bizce Egemen'in elle oynamasında Sivas'ın bir de penaltısını vermedi. Ama bütün bunlara rağmen çaldığı her düdükte sahada başarılı bir hakem izlemini verdi. Kendisini kutluyoruz.

Say say bitmiyor! Galatasaray-Fenerbahçe derbisinde objektiflere yansıyan görüntülerden birinde de Emre Aşık, Lugano'nun karnını ısırıyor !.. Maçın sonunda Emre'nin Lugano'nun ayağına basması, Lugano'nun arkadan kafa atmasıyla büyüyen olayların yanı sıra maçta oluşan garip manzaralardan biri de buydu...